| Profil von Ploi83 D I D D Y 22 * P *FotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
83 D I D D Y 22 * P *P. DIDDY ความลับยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ยิ่งอยากจะเผยใจ
เมื่อสบสายตาก้อยิ่งหวั่นไหว
มันยากเหลือเกินจะเก็บซ่อนความลับเอาไว้
และความลับในใจของเธอมีฉันอยู่บ้างไหม
โปรดบอกความในใจให้ฉันรู้ทีนะเธอ since u been goneBut since you been gone เพลงเสี่ยวเสี่ยวเพลงรักๆที่เสี่ยวๆมักจะมีความหมายตรงกับความรู้สึกของเราเวลาเราเสียใจ ว่าไหม
ไม่อยากจะเขียนบล็อกนี้เลย แต่อัดอั้นมาหลายวันแล้ว ขอระบายหน่อยเหอะ
ขอระบายเป็นเพลงเสี่ยวๆละกัน แทนคำพูดไปเลย
พอแล้ว เพียงพอแล้ว ตัดใจเสียดีกว่า
อย่ามัวเปลืองเวลากับคนไม่มีใจ
กับคนไม่รักจริง กับคนที่ใจร้าย
ไม่มีทางใด ต้องห้ามใจอย่างเดียว
ลืมเขา จงลืมเขา
สั่งใจให้ทำตาม
อย่ามีความทรงจำกับคนไม่จริงใจ
สิ่งเดียวที่ต้องทำก็คือจากนี้ไป
อย่าไปเหลือหัวใจให้เค้าอีกเลย
อย่าไปมองดูเวลาที่เขามา
อย่าไปรับฟังที่คนเค้าพูดกัน
อย่าไปนึก อย่าคิดเองว่าเค้ายังสำคัญ
อย่าไปฝันว่าเค้าจะคืนมา
......................................................
มันทรมาน มันเหนื่อย มันท้อ
กับการที่ต้องง้อ ต้องรออย่างงี้เรื่อยไป
คนเราเมื่อไร้ค่าต้องหาต้องเลือกทางเดินใหม่
อย่าเทหัวใจให้คนใจร้ายเลย
เพลงมันดูเสี่ยวๆนะ อายอ่ะ.. มันไม่ได้ตรงเป๊ะ แต่มันแทนสิ่งที่อยากพูดได้เหมือนกัน
เราเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่แหละ มีแฟนก้ออยากให้แฟนสนใจ เอาใจใส่
แต่ก้อนะ อยู่คนเดียว ยังสับสนในตัวเองเลย มีความรู้สึกขัดแย้งในตัวเอง
มีแฟนก้อเหมือนมีคน4คนอยู่ด้วยกัน
1. ตัวเอง ภาค1 เฮฮา
2. ตัวเอง ภาค2 (งี่เง่า) โกรธเกี้ยว
3. ตัวแฟน ภาค1 เฮฮา
4. ตัวแฟน ภาค2 โกรธเกรี้ยว
ข้อ1เจอกับข้อ3 ก้อขำขำ แฮปปี้ ดี๊ด๊าไป ข้อ2เจอกับข้อ3 ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเซ็งไป แต่ถ้าข้อ2กับข้อ4เจอกัน ...ก้อตอนนี้ไง CHUCKY VS. TIFFANY ผู้หญิงปากหมาขี้ใจน้อย ผู้ชายโมโหเงียบ
ผู้ชายก็เป็นผู้ชายวันยังค่ำ รักเพื่อน รักสนุก รักงานอดิเรก
และผู้ชายแต่ละคนก็มีคำจำกัดความของคำว่าแฟนแตกต่างกัน
เราถามพ่อเรา คำว่าแฟน หรือ คนรักในสายตาพ่อ เป็นยังไง พ่อบอกว่า "ก้อแม่แหละ อยู่กันมาตั้งแต่ยังไม่มีบ้าน เป็นคู่ทุกข์คู่ยาก"
เราไม่รู้ว่าแฟนเรามีคำจำกัดความของคำว่าแฟนเป็นยังไง
หลายครั้งเราพยายามคิดว่า รักกันไม่จำเป็นต้องบอกกันทุกวัน ดูไม่มีความหมาย
แต่ตอนนี้เราคิดว่า เอ๊ะ หรือมันจะไม่มีความหมายจริงๆ
รักกันไม่ต้องบอก แค่แสดงออกก้อพอแล้ว
แต่เราไม่เห็นทั้งคำพูดและการแสดงออกเลย ..ชัก งงๆ แล้ว
ว่ากันว่าเวลาเปลี่ยน ใจคนก็เปลี่ยน ..คง จริง มั๊ง
"รักที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน" มีจริงแหละ เยอะแยะ คนดีๆเค้าก้อคิดกันอย่างนั้น
ใช้ไม่ได้กับเรา เราเห็นแก่ตัว รักแล้วก้ออยากได้กลับมาเหมือนกัน ไม่เอาของ ตายไปเอาไปไม่ได้
อยากได้ความรักที่ดีๆ จำไปจนตาย ติดตัวไปจนตาย เล่าให้หลาน เหลน ฟังได้
..จะ ได้ ไป เล่า มั๊ย นะ
ขอบคุณที่รักของพ่อกับแม่ที่ให้มาตลอด 22 ปี มากมายมหาศาล ตอบแทนยังไงก้อไม่หมด
ขอบคุณไผ่ที่เป็นพี่มา 22 ปี รักและเป็นห่วงน้องเสมอ แม้จะทะเลาะเบาะแว้งกันบ้าง
...............................................................................
ชาญ ไม่รู้ว่าชาญคิดอะไรอยู่และก็ไม่รู้ว่าชาญทำอะไรอยู่ ไม่รู้จริงๆ ยังไงก้อขอบคุณ คงไม่ต้องบอกว่าขอบคุณอะไรนะ น่าจะรู้กันอยู่
............................................................................
เพื่อนๆ ขอบคุณที่อยู่ขำขำตอนเรามีปัญหานะ ขอโทษด้วยที่เวลาเราดี๊ด๊าก้อปล่อยเพื่อนๆนั่ง วังเวง
............................................................................
นี่ไม่ใช่จดหมายลาตายนะ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่คิดสั้นหรอก อยากระบาย พักนี้ทำแต่งาน พูดแต่เรื่องงาน ลืมใส่ใจความรู้สึกตัวเองไปหน่อย มาใส่ใจอีกที ความรู้สึกก้อเริ่มแย่แล้ว
ที่ระบายนี่ อยากจะให้มันผ่อนคลายลงบ้าง อย่าว่ากันเน้อ เข้าที่เข้าทางทำงานมาได้สามอาทิตย์แล้ว เข้าที่เข้าทางแล้ว
เหนื่อยมาก แต่ก็สนุกมากเหมือนกัน
แต่ตอนนี้เครียดมาก บริษัทดีไซเนอร์เร่งเอาราคา เช้าเย็นเช้าเย็น
..อะไรก๊านนนน ทำอยู่คนเดียวนะพี่ มีสองมือสองเท้า เห็นใจกันด้วยสิค๊าบบบบ..
วันจันทร์ไปเซ็นต์มอบ MOCK UP ให้ รสาทาวเวอร์
วันจันทร์ต้องทำใบเสนอราคา พร้อม material, ภาพ drawing, ภาพperspective บลา บลา บลา ให้บริษัทDWP ที่ดูแล โปรเจคธนาคารออมสิน สนง.ใหญ่อยู่ อันนี้ดีหน่อย เพราะลูกค้าเลือกเราแล้ว
มีบัญชีฯ จุฬาฯนี่แหละ ที่ลุ่มๆดอนๆอยู่ ฝ่ายแบบเพิ่งทำเสร็จเสร็จ(ร้อนฉ่า) ราคาเพิ่งเสร็จไป option เดียว ขอแค็ตตาล็อกสีอีกต่างหาก... จะบ้าตาย
มี mobile cpu อีก วนชัยพาเนล อินดัสตรี เค้าอยากได้
กว่าจะได้เงินมาแต่ละบาทต้องแลกกับการนั่งเอ๋อเพราะงงไม่รู้จะเริ่มงานไหนก่อนดี
งานดี เงินดี ไม่มีในโลกหรอก
ส่งท้าย.. ขอให้เราชนะ MODERNFORM ด้วยเถิด First Week :-)ทำงานอาทิตย์แรก..
เหนื่อยมากกกกกกกกกก จันทร์-เสาร์ ตอกบัตร 8โมงเช้า-5.30 เย็น มีงานทำทั้งวัน ไม่มีเวลาว่างนั่งจิ๊จ๊ะเหมือนตอนเรียน งานที่นี่ล้นมือกันมาก แต่ก้อดีนะงานเยอะจนรู้สึกว่า 10ชั่วโมงกว่าผ่านไปเร็ว รู้สึกว่ามีความรับผิดชอบขึ้นมากโข
สนุกที่สุดไม่คิดว่างานนี้จะสนุกขนาดนี้ นึกว่า ก้อติดต่อลูกค้าปกติ แต่หนุกกว่านั้นคือ เรานี่แหละต้องเป็นคนเลือกสินค้าให้ลูกค้า ถ้าแบบที่ลูกค้าเสนอมาแล้วบ้านน๊อกบ้านนอกเราก้อต้องเสนอไปให้เค้า เราต้องเป็นคนจัดการกับแปลนตึกที่ลูกค้าให้มา แล้วส่งให้ดีไซเนอร์จัดการ โดยที่เราต้องเสนอไปว่า มุมนี้ควรจะเป็นอย่างงี้ มุมนั้นควรจะจัดอย่างงี้ให้ตรงตามใจลูกค้า สนุกมากเหอะ ถ้าลูกค้าพอใจ โอเคผ่าน คราวนี้ก้อโยนไปให้พวก engineer แล้วเอกสาร เราก้อจัดการไปสิ
งานเอกสารนี่แหละเหนื่อยมาก ถ้าลูกค้าเปลี่ยนแบบขึ้นมาก้อ วิ่งวุ่น วิ่งล่าลายเซ็นต์ ตั้งแต่ supervisor, sales manager, engineer admin, GM แล้วก้อ MD เหนื่อยมาก
แต่ก้อดีนะ มีความสุข ถ้าเหนื่อยก้อบ่นบ้าง พี่พี่ที่นี่ก้อดี น่ารัก project เรามี ผู้หญิง 5 คน มีเรา พี่หน่อย พี่ต้อง พี่เอ็ม พี่แคท มีแค่5คน รับคนละ 10กว่า โปรเจ็ค จะบ้าตาย
ดีที่บ้านอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานมาก พี่หน่อยบ้านอยู่ทุ่งครุ ..ไกลมาก เป็นต้นเค้าของคำศัพท์ว่า ไกลปืนเที่ยง
ลองดูแล้วกัน |
|
||||
|
|
